27-09-10

25-09-2010 Wetteren - KMSK Deinze 3 - 1

 

Na een korte zijsprong richting 8 tegen 8, vertoefden we dit weekend weer op ons normale pad. Naar onze volgende tegenstander keken we alvast uit. We kregen eindelijk terug een geduchte tegenstander voor onze voetbalschoenen geworpen. Wat een leuke match had moeten worden, draaide jammer genoeg uit op een zware teleurstelling. De coach van Wetteren draagt hierin een verpletterende verantwoordelijkheid. Zelden zoveel geroep en gevloek gehoord, zelfs naar eigen spelers toe. Kortom een coach onwaardig. Het wordt tijd dat die man eens stil staat bij zijn voorbeeldfunctie als coach naar spelers, ouders en club toe. Het gaat hier tenslotte nog altijd over de opleiding van kinderen! Ik vraag me trouwens af met welk gevoel de ouders uit het winnende kamp terug kijken op deze match. Hopelijk met evenveel afkeer . Komt daarbij nog een scheidsrechter die de match niet in handen had en je kreeg bij wijlen een echte schoppartij waarbij (niet enkel) de ledematen werden geviseerd. Tal van jongens droegen naderhand sporen op kuit, bil, knie of bovenlichaam. Feiten die niet thuis horen op een match voor 10-11 jarigen!

En hoe verliep de wedstrijd nu?  We moeten het toegeven : Wetteren startte verschroeiend en verraste ons compleet. Na nog geen 5’ spelen keken we reeds tegen een 2-0 achterstand aan. Twee gelijkaardige fases gingen eraan vooraf. Snel diep spel met een verre bal die over onze verdedigerslinie gedropt werd en afgewerkt met een hard schot, de tweede weliswaar uit buitenspelpositie. Onze eerste kans was echter ook raak. Na een hoekschop kopte Jens de aansluitingstreffer binnen (14’, 2-1). Kort daarna noteerden we een schietkans voor Ward, evenwel zonder succes. Het resterende kwartier speelden we voornamelijk op de speelhelft van de tegenstrever. Hierbij viel het verschil in speelstijl op. Deinze poogde het voornamelijk voetbaltechnisch op te lossen met combinatiespel van achteren uit. Ondanks een slecht speelveld en barre weersomstandigheden – regelmatig werden de jongens “getrakteerd” op een fikse regenbui- speelden ze verdienstelijk. Wetteren hanteerde daarentegen de lange bal waardoor ze snel probeerden tegen te prikken.

Een zelfde spelbeeld tekende zich de tweede helft af. Enkele goede voorzetten kenden geen gevolg en hadden een gelijkmaker kunnen inluiden. Het was evenwel Wetteren dat via een mooie aanval een derde keer kon juichen. Terug kreeg Deinze nog enkele goede kansen om te milderen. Een vrije trap via Jelle, plaatsbal Ward en enkele gevaarlijke voorzetten waren de voornaamste wapenfeiten. De score veranderde evenwel niet meer.

Dit seizoen zullen we elkaar nog tweemaal bekampen. Het kunnen twee mooie duels worden als het sportieve het kan halen op het onsportieve, op het niet kunnen relativeren van een voetbalmatch en op het verwerpen van de eigen clubregels! Zowaar een grote uitdaging op zich.

Geert

 

23:35 Gepost door U11 KMSK Deinze in Verslagen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.