03-05-11

30-04-2011 Deinze - Oostkamp 11-3

Trainers, spelers en ouders keken de voorbije dagen uit naar het sluitstuk van onze competitie.  Zelfs de match van vrijdag tegen KAAG vertoefde hierdoor in de schaduw. Nog eenmaal moesten onze jongens hun oranje mouwen opstropen. De titel lag in het vizier maar enkel een overwinning telde. Gelukkig kregen we een sportieve tegenstander voorgeschoteld om deze campagne af te sluiten. De trainer van Oostkamp predikt  verzorgd voetbal waarbij te harde duels worden geschuwd. Het zou dan ook een faire match worden.

Thierry drong erop aan om vanaf het eerste fluitsignaal de tegenstander bij de keel te grijpen. Deinze startte verschroeiend en onze rechterflank was in de aanvangsfase dodelijk. Via combinaties tussen Ward-Gianni-Maxime-Jens  stonden we al na 10 minuten op een comfortabele 3-0 voorsprong. We zitten op schema liet Thierry zich tussendoor ontvallen. Ondanks deze vroege opdoffer liet Oostkamp zich ook gelden. Na een schot op de deklat knikten ze via een hoekschop de 3-1 binnen. Het signaal voor oranje-zwart om het gaspedaal niet meer te lossen en verder te knallen. Met knappe doelpunten via Flo (assist Jens), Linus (kopbal op hoekschop),Maxime (assist Milan) en nog eens Flo (op snelheid doelman omspeelt)  liepen we verder uit en wenkte de kampioenstitel steeds meer. Meteen tijd om Rik van stal te halen. "Daar is 'em Daar is 'em ja! Goooaaaaaaal! Goal! Goal! Goal!" “knalde” er meermaals door de box. Oostkamp deed ook zijn duit in het zakje en scoorde nog tweemaal op stilstaande fases (hoekschop en vrije trap). Rik kon het niet laten en uit sympathie hief hij zelfs zijn deuntje aan voor Oostkamp. 7-3 stond er bij de rust op mijn toen nog droge blad.

Met deze geruststellende voorsprong kon Thierry volop wisselen. Zo kregen alle spelers (jammer dat Enrico er niet bij kon zijn) de gelegenheid om volop mee te genieten. De “bankzitters” haalden hun vuvuzela’s boven of warmden stilaan hun fles (kinder)champagne op.

En waar was Rik na de pauze? Wel hij bleef maar onvermoeid verder zingen. Het  doelpuntenfestival ging nog even door. Enrique kon zich ook eens uitleven in de spits en bedankte met twee doelpunten. Jelle schoot nummer tien binnen en na een snel genomen hoekschop knalde Sam de bal in de kruising (11-3). De jongens snakten toen stilaan naar het einde. Niet omwille van vermoeidheid maar  ze wilden met zijn allen nog eens “knallen”. Echt knallen dan. De kurken en champagne vlogen ons bij het eindsignaal rond de oren. Ook ik kon uren na de match nog genieten van de fruitgeur…

Een feestje dat later in de kleedkamer werd verder gezet. De emoties trilden nog even door, zo ook bij de attentie en het gezang voor Robin die andere oorden opzoekt (het ga je alvast goed makker).

Hiermee plaatsen we een fantastisch orgelpunt op een al even schitterend seizoen. Dikke pluim voor Thierry en Marnix om ondanks al de perikelen rond het 8-8 of 11-11 spelsysteem de jongens gemotiveerd te houden, te zorgen voor een uitstekende sfeer en de jongens  verder te doen “groeien”.

Bedankt jongens voor de fantastische voetbalmomenten. Jullie zijn een schitterende groep vrienden. Houden zo die speelvreugde en veel succes volgend jaar!

Maar ook onze trouwe supporters, fotograaf Marc en collega Andy mogen we niet vergeten. Dankzij jullie woorden en daden droegen jullie bij tot dit onvergetelijke kampioensjaar. 

  

Tot de volgende!!

Geert

08:13 Gepost door U11 KMSK Deinze in Verslagen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.